Wieś położona w północnej części gminy Łabunie w obrębie Padołu Zamojskiego. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1507 roku. Podczas Kampanii wrześniowej 13 września stacjonowała we wsi większości sztabu armii „Kraków” gen. Szylinga natomiast 21 września w pobliżu wsi toczyły się zacięte walki 8 pp Legionów z oddziałami niemieckimi. W 1939 roku wieś została spalona. 25 października 1942 r gestapo rozstrzelało we wsi 7 osób. Obecnie wieś liczy 482 mieszkańców , z czego 261 stanowią panie natomiast panowie jest 221. Sołtysem jest pani Elżbieta Kuźma. Najciekawsze zabytki tej miejscowości to: Szkoła drewniana z 2 połowy XIX wieku, Drewniana stodoła i spichlerz z lat 20 tych XX wieku Kaplica murowana z 1905 roku

Wieś położona w północnej części gminy Łabunie w obrębie Padołu Zamojskiego. Wieś o stosunkowo młodej metryce jej początki to 1 połowa XIX wieku. Teren ten również był doświadczany przez niemieckiego zaborcę. 12 grudnia 1943 r. gestapo rozstrzelało 3 mieszkańców. W miejscowości tej obecnie zamieszkuje 264 osoby ,140 kobiet i 124 mężczyzn. Funkcje sołtysa pełni Franciszek Piela.

Dąbrowa należy do najmniejszych sołectw gminy Łabunie. Wieś położona jest na wschodnim skraju gminy Łabunie w obrębie Padołu Zamojskiego. Miejscowość powstała ok. 1920 r. Sołtysem wsi jest Telejko Stanisław. Liczba mieszkańców to 62 osoby , 33 kobiety i 29 mężczyzn

Łabunie

Łabunie położone w centralnym miejscu gminy Łabunie. W Łabuniach znajdują się wszystkie niezbędne instytucje do prawidłowego funkcjonowania społeczności. W centralnym miejscu znajduje się Urząd Gminy z lat 20 tych XX wieku, również w tym budynku znajduje się Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Kilka metrów od Urzędu znajduje się Bank, w którym można dokonywać wpłat i wypłat. Również w centralnej części znajduje się Urząd Pocztowy. Obok poczty Punkt Apteczny oraz kilka sklepów spożywczo – przemysłowych. Na przeciwko Urzędu Poczty jest młyn drewniany z lat 30 – tych XX w. Nieco dalej postawiony jest Posterunek Policji. W bocznej ulicy znajduje się Dom Kultury w Łabuniach, dalej w tym kierunku znajduję się Ośrodek Zdrowia, oraz budynek w którym znajduję się Publiczna Biblioteka i Apteka na końcu tej ulicy znajduję się Zespół pałacowo parkowy w którym przebywają siostry ze zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi.

Głównym i najciekawszym miejscem ze względów przyrodniczym oraz historycznym jest pałac w Łabuniach z otaczającym go parkiem. To miejsce wyjątkowe ze względu na swoja historię, a także na czasy współczesne. To miejsce niegdyś zamieszkałe przez dworzan dzisiaj stanowi enklawę dla poszukujących modlitwy, skupienia, ciszy. Pałac należy do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi. Siostry prowadzą własne gospodarstwo rolne, które je utrzymuje. Katechizują dzieci w Szkole Podstawowej w Łabuniach i w Łabuniach Pierwszych, a także młodzież w gimnazjum w Łabuniach. Pomagają w religijnym wychowaniu dzieci z Domu Dziecka po przez angażowanie ich w liturgię , przedstawienia okolicznościowe oraz wyjazdy. Organizują spotkania misyjne dla dzieci i młodzieży. Prowadzą spotkania modlitewne dla dorosłych tzw. „Wieczerniki” ( raz w miesiącu). Prowadzą Dom rekolekcyjny, w którym istnieje możliwość wynajęcia domu dla zorganizowanej grupy oraz uczestnictwo w rekolekcjach. 

Łabunie - Reforma

Wieś położona w jednym z jarów Grzędy Sokalskiej. Wieś powstała po II wojnie światowej z parcelacji majątku łabuńskiego. Wieś położona przy głównej trasie Zamość – Tomaszów Lub. Wieś posiada dwie główne drogi w lewo od Zamościa gdzie znajduję się Leśniczówka. Drugi zjazd w prawo gdzie są główne zabudowania ułożone po obu stronach drogi. Na końcu wsi można wypocząć na parkingu leśnym „cementówka” gdzie są przygotowane miejsca np. na ognisko. Sołtysem wsi jest Pokrywka Andrzej miejscowość liczy 260 mieszkańców, 130 kobiet i 130 mężczyzn.

Wieś położona na północno – zachodnim skraju gminy Łabunie nad rzeką Łabuńką w obrębie Padołu Zamojskiego. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiły się już w XV wieku gdzie należały do dóbr królewskich. 10 grudnia 1942 r. wieś została wysiedlona a ludność wywieziono początkowo do obozu w Zamościu, później część do obozu w Oświęcimiu, a część do Łaskarzewa. Obecnie Łabuńki Pierwsze, których sołtysem jest Petryk Tomasz liczą 1002 mieszkańców, 501 kobiet i 501 mężczyzn.

Na terenie Łabuniek Pierwszych znajduję się:

- Zespół pałacowo parkowy

- Cmentarz wojenny z I wojny światowej,

- Cmentarz prawosławny

Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiły się już w XV wieku gdzie należały do dóbr królewskich. 10 grudnia 1942 r. wieś została wysiedlona a ludność wywieziono początkowo do obozu w Zamościu, później część do obozu w Oświęcimiu, a część do Łaskarzewa. Obecnie Łabuńki Drugie w których sołtysem jest Bil Tadeusz liczą 360 mieszkańców, 180 kobiet oraz 180 mężczyzn.

Majdan Ruszowski

Wieś położona na południowym skraju gminy Łabunie w obrębie Roztocza. Miejscowość powstała około poł. XVIII wieku. Jest najbardziej malowniczo położona wsią gminy. Zabudowania stoją po obu stronach drogi biegnącej szczytem pagóru roztoczańskiego. W środku wsi szkoła podstawowa. Obok Kaplica pełniąca role kościoła, drewniana pięknie zdobiona. 22 marca 1943 roku partyzanci polscy z oddziałem Edwarda Lachawca „Konrad” dokonali udanego ataku na oddział żandarmów konwojujących aresztowanego mieszkańca Rachodoszczy. Sołtysem wsi jest Krupa Roman Stanisław. Miejscowość liczy 332 osoby w tym 164 kobiet i 168 mężczyzn.

Mocówka

Wieś położona na północnym skraju gminy Łabunie w obrębie Padołu Zamojskego Pierwsze wzmianki o miejscowości to 1 połowa XIX wieku. Mocówka została samodzielną wsią dopiero po II wojnie światowej. Obecnie liczy 166 mieszkańców 89 kobiet i 77 mężczyzn. Sołtysem jest Burdzy Władysław. Do zabytków na tym terenie należą pozostałości parku podworskiego.

Wieś położona na zachodnim skraju gminy Łabunie. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1472. Wieś rozłożona w dolinie gdzie kiedyś były bagna. 12 grudnia 1942 wieś została wysiedlona przez Niemców. Obecnie sołtysem wsi jest Synowiec Grzegorz. Wieś stanowi przedłużenie wsi Ruszowa . W miejscowości Ruszów - Kolonia jest 161 mieszkańców, 80 kobiet i 81 mężczyzn.

Wierzbie

Wieś położona na zachodnim skraju gminy Łabunie nad rzeką Łabuńką w obrębie Padołu zamojskiego. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1435 roku. Wieś położona na płaskim pogórze, po obu stronach prostej drogi. W przeszłości stał tu młyn z zabudowaniami dworskim oraz folwarkiem. Nazwa pochodzi od dużej liczby wierzb, które kiedyś się tam znajdowały. Wieś jako pierwsza w gminie była skamasowana. Przed kamasacją wieś spłonęła prawie całkowicie. Przyczyną pożarów była gęsta zabudowa. W czasie II wojny światowej ludność częściowo spacyfikowano. 1943 roku wieś spalono podczas napadu partyzantów na osadników niemieckich. Obecnie funkcję sołtysa pełni Stanisław Pyś. Wieś liczy 398 mieszkańców, 207 kobiet i 191 mężczyzn.

Wieś położona na południowo – wschodnim skraju gminy Łabunie na pograniczu Grzędy Sokalskiej, Padołu Zamojskiego i Roztocza. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1507 roku. Sołtysem wsi jest Wiater Zbigniew. Wieś liczy 677 mieszkańców, trzecia co do wielkości w gminie. Kobiety stanowią 337 populacji natomiast mężczyźni 340